HÜMEYRA ETİKE MAVRUK’UN, AMERIKA’DAKİ TÜRK FEDERASYONU’NUN 8 MART PROGRAMINDA;

ANİDEN MİKROFON ELİNDEN ALINARAK KONUŞMASININ KESİLMİŞ OLDUĞU, TAM KONUŞMA METNİ

Merhaba , paneli organize eden kuruma ve beni davet eden Çiğdem hanıma teşekkür ederim.
8 Mart Dünya emekçi kadınlar günümüz kutlu olsun.

Ben Hümeyra Etike… Bir  sanat öğretmeniyim, geleneksel ebru sanatımızı 2014 yılından beri New York Long Beach ortaokulunda resmi ders olarak öğretiyorum. Ebru sanatı çalışmalarıma Türkiye’de başladım. New York’ta devlet okuluna “Turkish Ebru Art”  dersi olarak müfredata geçirilmesini sağladım. Ebru sanatını burada bir devlet okulu müfredatına aldırmaktan duyduğum gurur, özünde ulusal bir gururdur.  Zira Türkiye’de sanatımız  kurs merkezlerinden çıkamamıştır ve dünyada ilk ve tek olarak  bir devlet okulunun müfredatında Türk Ebru sanatı dersi resmi ders olarak kayıtlıdır. Bu ilgiden  aldığım cesaretle Türkiye’de değerli bir meslektaşımın başlattığı, UNESCO’ya yapılan başvurunun kabul edilmesindeki rolüm,  öğrencilerimin destekleriyle  etkinlik kazanmıştır.

Pek çok  farklı uyruklardan  öğrencinin imzalı ebrularının 2014 yılı süresince Paris’e gönderilmesi etkileyici bir destek olmuş bu girişimi Unesco’nun felsefesiyle de bağdaşmıştır.

Türkleri, gururla coşturan haber Paris’ten 2014  yılının 27 Kasım günü gelmiştir.
Türk ebru sanatı artık UNESCO’nun koruması altına ve  somut olmayan kültürel miraslar  listesine alınmıştı.
Bilindiği üzere  her başarı sonucu için kısa ya da uzun mücadele gerekmektedir.

Bu gün bizleri bir araya getiren 8 Mart dünya çalışan kadınlar günü , 8 Mart 1957’de yine New York’ta başlamıştır.

O gün başlayan hareketin nedeni,  ağır şartlarda az ücretle çalıştırılan fabrika kadın işçilerinin  emek sömürüsüne  karşı  gelerek hak adalet arayışlarıdır.

Son derece demokratik  başlattıkları  örgütlü  protestolara açlık grevleriyle devam etmiş,  polis şiddetine uğramış ve  kapatıldıkları  hücrelerde yanarak can vererek bedeller  ödemişlerdir.

Aynı arayışlarla  dünyanın çeşitli ülkelerinde karşılaşılmıştır.

1900’lu yıllarda dünya kadınları tarafından bu mücadeleler yapılırken, Türk kadını kurtuluş mücadelesi vermekteydi.

Bu nedenden dolayı kadın hakları için mücadele vermesi söz konusu olamadıysa da erkeklerle omuz omuza yapılan kurtuluş savaşındaki başarı ve Mustafa Kemal Atatürk Cumhuriyetinin kuruluşuyla kadınlarımıza yani bizlere haklarımız bazı dünya ülkelerinden önce verilmiştir. Bazı ülkelerin kadınlarının  1909 yılında yaptıkları seçme ve seçilme  haklarını  örgütlü protestolarla elde etmişken
biz türk kadınlarına Cumhuriyetimiz bu hakkımızı altın tepside sunmuştur.

Büyük Millet Meclisimizde demokrasi esas alınarak hazırlanan Anayasa’da  kadınların  yetkilendirilmesi  Çumhuriyetin  hayatta  kalabilmesi için bir ön şart olarak belirlenmiştir. Yani Kadınların,  Türkiye Cumhuriyeti’nin  temel taşları olduğunun altı çizilmişti.

Anayasamızın 10. Maddesini okumadıysanız mutlaka okumanızı öneriyorum. Anayasamızın 10. Maddesi der ki ;
Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet, bu eşitliğin yaşama geçmesini sağlamakla yükümlüdür.
Bu maddeyi unutmayalım arkadaşlar kanunlarımız karşısında hiçkimsenin bizden üstünlüğü yoktur. Bizlere şiddet uygulama hakkını kendinde göremez. Anayasamız biz kadınların haklarını koruma altına alabilmek için kadın ve erkeğin eşit olduğunu kanunlaştırmıştır.

Öncelikle insan ve tabiki kadın olarak ödenen bedel karşılığı verilen haklarımıza sahip çıkmak mecburiyetindeyiz. Kendi haklarını hiçe sayan bir kadın , hemcinslerini ve gelecek nesillerdeki  kız çocuklarımızı  tehlikeye atmış olur.Kendimiziki  kadar birbirimizin haklarına saygı duymak ve sahip çıkmak zorundayız.

Birbirimizi desteklemeliyiz.  Biz kadınlar birbirimize destek olmayıp  güç birliği oluşturmaz isek toplumsal çöküşü engelleyemeyiz.

Toplumsal çöküş nasıl başlar?

Kız çocuklarının eğitim haklarının önlenmesi gelecekte anne olup yetiştireceği çocuklarına pek çok konuda yetersiz kalması ile başlar. Kız çocuklarının eğitilmesi en önemli konudur. neden önemlidir?

Çünkü kız veya erkek insan yavrusunun ilk nefesinden itibaren ilk eğitmeni ve öğretmeni anne yani kadındır.

Kadın, haklarını bilmez, sahip çıkmaz  bilinçlendirilemez ve  eğitilmez  ise kızının erken evlendirilmesine karşı gelmez, oğlunun terör örgütlerine, kötü niyetli  ideolojilere veya dönemimizin en büyük sorunlarından biri olan  uyuşturucu maddelere ve çetelerine kapıldığını fark edemez. Çocuklarının gençliğinin ve geleceğinin çalınmasına bilmeden  farketmeden göz yummuş olur.

Amerika’da bir araştırma şirketinin istatistiğine göre ; 15—19 yaş aralığındaki her 5 kız çocuğundan 1’ı, çocuk yaşta evlendirildiği,  evlendirilmesi  karşılığında para alındığı  ve  bu kız çocuklarının  kocaları  tarafından zarar gördüğü  tespit edilmiştir.

Anlıyoruz ki bu istatistik hazırlanırken Türkiye istatistiğin  dışında tutulmuş çünkü,  ne acıdır ki çağdaşlaşan  dünya ile  uyum içinde olmamız gerekirken,  geçtiğimiz günlerde kız çocuklarının evlenme  yaşı  için maalesef 9  yaş telafuz  ediliyordu. İşte  toplumsal  çöküşe bir örnek daha.

Kadınlara şiddet uygulayan hatta kadınları öldürenler  ve  biraz daha açıklayıcı olsun o şiddeti uygulayan ve kadını öldüren kocayı, cinsel tacizde bulunan sapığı  , tecavüzcüleri  koruyan  yasaları onaylayanlar  kimler yine  erkekler .

Erkekleri eğitenler kimler anneler yani kadınlar . Demekki kadın eğitimi erkekleri eğitebilmek için de büyük önem taşımaktadır.

Bütün bu çarpık sistemin düzelmesi biz kadınların elindedir. Eğitimde eşitlik hakkımızın , çalışma özgürlüğümüzün, nüfus planlama hürriyetimizin, seçme ve seçilme haklarımızı korumak zorundayız.

Kız ve erkek çocuklarımız, toplum içindeki sosyal , siyasi,ekonomi, eğitim alanlarındaki değerini öneminin büyüklüğünü  bilerek büyümeliler, bu öğretiler  ailede başlar.

Özellikle  kızlarımıza  öncelikle bir birey olduğu bilincini ailede vermeliyiz.

Bizim önce kendi hür irademizle kararlar alabildiğimizi görmeliler ki bizleri örnek alabilsinler.

Düşüncelerimizi aile içinde ve topluluklarda  özgürce ifade ettiğimizi kızlarımıza  göstermeli  öğretmeliyiz çünkü çocuklarımız büyüklerinin söylediklerinden çok yaptıklarını yaparlar.

Bilmeliler ki;  ancak birey olduğumuzun farkına varırsak    toplumun kadınlara bakışını değişebiliriz. .
Sevgi ve saygılarını besleyerek babalarından, ağbilerinden, kocalarından bağımsız  kararlar verebileceklerini,  kendileri,  gelecekleri ve ülkeleri için kararlar alınırken kendi  hür iradesine sahip olduklarını, Evlilikte ve ikili ilişkilerinde ancak eşitlik ilkesi ile mutlu olunabileceğini, vücudunun kendisine  ait olduğunu, namusunun kocasının da  koruması altında olmadığını beyinlerinin her hücresine işlemeliyiz.

Peki Biz kadınlar birbirimiz için neler yapabiliriz?
Çağdaş dünyanın demokrasi anlayışı ile yaşamayı ve  haklarımızı öğrenmenin yanı sıra haklarımızı kullanmayı bilmek  aslolandır.

Yüce Cumhuriyetin bize sunduğu hak ve özgürlüklerimiz  hakkında daha çok paneller konferanslar düzenleyip  geleneksel olarak ihmal edilmiş kadınlarımızı bilinçlendirebiliriz.
Hakların ihlali ve haklarımızı durumlarda korkmadan yasal haklarımızı kullanarak gereklilikleri yerine getirebilecek cesaretimizi gösterebilmeliyiz.

Çağdaş demokratik devletlerde özellikle siyasal katılımda cins eşitliği üzerinde durulmaktadır. Ülkemizde de parlemento ve siyasette kadın temsilci sayıları arttırılmalıdır.
Bir kadının duygularını en iyi ancak bir başka kadın anlayabilir. Bu sebepten kadınları temsilen parlementoya giren kadınlarımız  erkek egemenliğine yenilmeyip kadınların,  annelerin, özellikle şehit  annelerinin  sesi olmalılar. Kadını aşağılayıcı, ayırımcı  söylemlere karşı koyup kadını ötekileştiren görüşlerle  kadınlar adına mücadele etmelidirler.

Geçtiğimiz günlerde, tecavüze uğrayan kızların tecavüzcüsüyle evlendirilmesi yasası söz konusuydu. Kadınların azımsanamayacak  kampanyaları,  güç birliği ve protestoları  karşısında yasa tasarısı geri çekildi.  Eğer o yasaya izin verseydik, kendi çocuklarımızın yüzüne bakabilir miydik?

Birbirimiz için Başka neler yapabiliriz?

Bir mesleği olmayan kadınlarımıza meslek edindirme kursları açarak bu kurslara yönlendirebiliriz.
Bir kadın ekonomik bağımsızlığını kazandığı zaman kendine olan güveni kadar sosyal alanlarda da saygınlığının arttığını  vurgularken  dışarıda çalışmayan ev kadınlarımızın yaptıkları ağır işleri küçümsemekte doğru değildir.

Anneler ve ev kadınları dünyanın en ağır işçileridir.

Sizlerle Erciyes Üniversitesi’nin bir istatiğini paylaşmak istiyorum.

Dünyadaki iş gücünün üçte ikisi kadınlara aitken,  kadınların günlük çalışma saatleri erkeklerinkinden %25 daha uzunken ve bütün dünyada toplam gıdanın %50sini kadınlar üretirken, kadınların geliri dünya gelirinin yalnızca %10’u kadardır.

Dünyanın tüm varlığının ancak %1ı kadınlara aittir.  Ve inanamayacaksınız ama bu gerçek bir veridir.  Dünyadaki tüm yoksulların %70ini kadınlar oluşturmaktadır.

Bu istatistik sonucunda sosyo ekonomik sorunlarımızın sandığımızdan çok daha büyük olduğunu anlıyoruz.

Kadın sorunları o kadar çok ki bugün bizde kanunların olmasına rağmen, neden hala kadın haklarını konuşuyoruz,  korunmasını istiyoruz?  Değişiklikler yukarıdan (devletten) sadece yasalarla kalmaz, ancak halktan sosyal  gelişimlerle  eşlik etmeli desteklenmelidir..

Ülkemiz anayasamızdaki bazı maddelerin değiştirilmesi ve başkanlık sistemi ile yönetilmesi kararı için referandum hazırlığı sürecindedir. Bizler de NY konsolosluk binamızda 1—9 Nisan günleri arasında tercihimizi yapıp ülkemizin yeni yönetim şeklinin belirlenmesine katkıda bulanacağız.

Ben Nisan 1 ve Nisan 9 tarihlerinde bir türk vatandaşı olarak görevimi yerine getirmek için tam gün sandık başında görev alacağım.

Yapmamız gereken ve   değiştirilmek istenen yasaların  eski  ve yeni içeriklerini  inceleyip ülkemiz için doğru olduğunu düşündüğümüz  tercihi hür  irademizle yapalım. Tercihiniz ne olursa olsun mutlaka demokratik seçme hakkımızı kullanıp  vatandaşlık görevimizi yerine getirelim..

Kadın sorunlarının çözüldüğü daha mutlu daha eşit şartlarda yaşayabileceğimiz kutlamalar diliyorum. Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim.

Hümeyra Etike Mavruk, Ebru öğretmeni, bir dersinde öğrencileriyle

 

ABD’de Türklerin 8 Mart tartışması – Odatv
odatv.com/abdde-turklerin-8-mart-tartismasi-0803171200.html